’n Selfstandige naamwoord verwys na ’n persoon, plek of saak. ’n Mens kan dit gewoonlik uitken deurdat ’n mens ’n lidwoord (“’n” of “die”) voor die woord kan sit en dat dit 'n meervoudsvorm het. Byvoorbeeld, “plas - die plas - plasse”.
Sien ook die bladsy Woordsoorte.

Samestellende samestellings bestaan tipies uit die verbinding tussen 'n woordgroep ("saam" + "ry") en 'n selfstandige naamwoord ("geleentheid") en word vas geskryf.
Sien ook die bladsy Samestellende samestellings.

Die name van kerklike, godsdienstige en algemene feesdae ("Krismis") word met ʼn hoofletter geskryf. Die woord "Krismis" word veral in informele spreektaal aangetref. In meer formele, geskrewe kontekste gebruik ons "Kersfees".
Sien ook die bladsy Feesdae.

Die uitdrukking "'n mens moet by die begin begin", beteken ''n Mens moet 'n taak op 'n stelselmatige manier doen.'
(Bron: Spreekwoorde - Anton Prinsloo)
Sien ook die bladsy Idiome, spreuke en spreekwoorde.